• Біздің парақшалар:
  • Сильвер-Лэйктің түбінде

    Под Сильвер-Лэйк

    Under the Silver Lake

Жыл:
2018
Ел:
АҚШ
Режиссер:
Дэвид Роберт Митчелл
Басты рөлдерде:
Эндрю Гарфилд , Тофер Грейс , Джимми Симпсон , Патрик Фишлер , Люк Бэйнс , Райли Кио , Дон МакМанус , Заша Мэмет , Калли Эрнандес , Лора Ли , Рики Линдхоум
Сценарий:
Дэвид Роберт Митчелл
Продюсер:
Майкл Де Лука , Крис Бендер , Адель Романски
Жанр:
Комедия , Драма , Триллер , Детектив , Қылмыстық
Бюджет:
$8 500 000
Әлемдік премьера:
15 мамыр 2018
Қазақстандағы премьера:
8 қараша 2018
Жас шектеуі:
R рейтингі - 17 жасқа дейінгі тұлғалар үшін ересектердің қадағалауы міндетті
Ұзақтығы:
139 минут
Суреттеме:

Сэм бір қызбен танысады. Алайда ертесіне ол қыз жоғалып кетеді. Жігіт енді оны қалай да тапқысы келеді. Өзі жүргізген зерттеу кезінде жаһандық деңгейдегі қастандық туралы біледі.

Рейтинг:

6

  • Дауыс бергендер: 1

  • Strict Standards: Only variables should be passed by reference in /var/www/vhosts/kinostan.kz/public_html/application/views/scripts/film/view.phtml on line 193

    Strict Standards: Only variables should be passed by reference in /var/www/vhosts/kinostan.kz/public_html/application/views/scripts/film/view.phtml on line 194
  • IMDb: 6.4(16633)
  • Кинопоиск: 6.431(8680)
Фильмді бағалау үшін сайтқа кіру немесе тіркелу керек.


РЕЦЕНЗИЯЛАР (1)

  • "Под Сильвер-Лэйк" - жанрлар мен түрлі заман атрибуттары араласып кеткен қызық картина.

    Дэвид Роберт Митчеллдің "Оно" хоррорын көрген адам түсінеді. Оның картинасында белгілі бір уақыт кезеңіне байланып қалу деген жоқ. Кадрдан бір уақытта - әлі біздің заманда шықпаған футуристік бұйымдарды да, тоқсаныншы жылдардың ойын консолін де (Sega секілді), жетпісінші жылдардың музыкасын да, классикалық Голливудтың (30-40 жылдар) стилистикасын да көре аламыз.

    "Под Сильвер-Лэйк"-ке де бәрін аямай тықпалапты. Саспенс, психологиялық триллер, мелодрама, детектив, арт-хаус элементтері бар сюрреалистік қоймалжың сюжетті қарап отырып, бір кезде "блә, не боп кетті?" деп ойлап та қаласың. Ол аз десеңіз - сюжеттің өзегіне конспирология, жасырын қастандық және солардың мәнін ашуға апаратын кілт пен жұмбақ белгілерді ұсынғанда бас кейіпкермен бірге Лос-Анджелесті қалай шарлап кеткеніңді байқамай қаласың. Ал ең жаманы сол - фильм мазмұнына поп-мәдениеттің түрлі өнімдері мен сан алуан кино стилдерін аяусыз тықпалап, саған да солардың бәрін тұтынуға мәжбүрлеп, сол арқылы әр кадрдан, әр көріністен мән іздеткізіп қояды да, ақыр аяғында бұлардың ешқайсысының маңызы жоқ деп бетіңе былш еткізеді.

    Соңында басыңды қасып отырасың: бұл режиссердің осындай стебі ме, әлде шынымен режиссер көп нәрсені қамтимын деп, соңында өзі шатасып, сонша жүкті көтере алмай қалды ма?